آدم‌هایی هستند که وقتی از میان ما می‌روند، انگار بخشی از روشنایی شهر با خود برده اند. می دانید چرا؟ چون سال‌ها بی‌هیاهو در کنار مردم زندگی کرده‌اند. محمدعلی درویشی، (دلو) یکی از همان آدم‌ها بود.