تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۴ - ۰:۲۱
کد خبر : 3844

زنان هنرمند بوشهری؛

گفت‌وگوی اختصاصی با هنرمند نماکاشی؛ از دفتر خط‌دار تا خلق تابلوهای سه‌بعدی

گفت‌وگوی اختصاصی با هنرمند نماکاشی؛ از دفتر خط‌دار تا خلق تابلوهای سه‌بعدی

در میانه‌ روزهای کرونایی، زمانی که جهان در رکود فرو رفته بود، بانوی بوشهری مسیر خود را در هنر آغاز کرد و با خلاقیت و پشتکار، سبک شخصی‌اش را در «نماکاشی» بنیان گذاشت. امروز او یکی از هنرمندان نوگرای این حوزه به‌ شمار می‌رود. در گفت‌وگویی کوتاه اما خواندنی، درباره مسیر هنری‌اش، نگاهش به نماکاشی و تجربه‌های خلاقانه‌اش با او به صحبت نشستیم.

 

لطفاً خودتان را برای مخاطبان پایگاه خبری بانگ بوشهر معرفی کنید.

فاطمه طبیب‌نژاد هستم، متأهل و ساکن بوشهر.

چطور وارد دنیای هنر و نماکاشی شدید؟

همه‌چیز از دوران کرونا شروع شد. یکی از دوستانم تشویقم کرد نقاشی را امتحان کنم. اولین طرح‌ها را در یک دفتر خط‌دار کشیدم و بعد با طرح‌های اینترنتی تمرین کردم تا اینکه وارد آموزشگاه نقاشی شدم. در سالن آموزش، با تابلوهای نماکاشی روبه‌رو شدم؛ برایم آن‌قدر عجیب و جذاب بود که تصمیم گرفتم این مسیر را دنبال کنم.

ابزار و مواد مورد استفاده این هنر چیست؟

در نماکاشی برخلاف تصور، ابزار ساده و اغلب دست‌ساز است. فرایند کار شامل استفاده از فوم، خمیر، رنگ‌آمیزی و در نهایت اجرای رزین است که ظاهر کار را شبیه کاشی و براق‌تر و بادوام‌تر می‌کند.

به سبک‌های سنتی پایبند هستید یا مدرن؟

دوره‌هایی که گذراندم باعث شد به سمت طرح‌های مدرن بروم. بعدها سبک شخصی خودم را پیدا کردم و اکنون ترکیبی از هنر سنتی و مدرن ارائه می‌دهم که امضای خودم را دارد.

ایده‌های اولیه شما چطور شکل می‌گیرند؟

ایده‌ها اغلب از طرح‌هایی که می‌بینم الهام می‌گیرند. سپس با تغییر و تلفیق آن‌ها، طرحی تازه می‌سازم و در نهایت به شکل سه‌بعدی و برجسته اجرا می‌کنم.

چقدر از هنر ایرانی در کار شما دیده می‌شود؟

بسیار زیاد. نماکاشی ریشه در معماری و هنر کهن ایران دارد. من این ریشه‌ها را حفظ می‌کنم اما با رنگ و فرم جدید ترکیبشان می‌کنم تا اصالت و تازگی هر دو بماند.

آیا از طبیعت هم الهام می‌گیرید؟

نه چندان، بیشتر طرح‌ها آماده است و زمان کافی برای طراحی از طبیعت ندارم.

ترجیح می‌دهید چه موضوعاتی را کار کنید؟

طراحی زنان برایم جذاب‌تر است، چون زن را نماد استواری، لطافت و پایداری می‌دانم. اما به دلیل محدودیت‌ها، ارائه این آثار در نمایشگاه‌ها آسان نیست، به همین دلیل فعلاً بیشتر طرح حیوانات را کار می‌کنم که محدودیتی ندارد.

بزرگ‌ترین چالش‌های مسیر هنری شما چه بوده است؟

بزرگ‌ترین چالش من دیده‌شدن در فضای مجازی بود. در ابتدای مسیر نه‌تنها حمایتی از اطرافیان دریافت نمی‌کردم، بلکه با مخالفت‌های جدی روبه‌رو بودم، به طوری که بسیاری از دوستان، آشنایان و اساتید حاضر نبودند یک استوری حمایتی برایم بگذارند. نگاه از بالا به پایین آن‌ها واقعاً آزاردهنده بود. چالش دیگر هزینه بالای ابزار و مواد است. بسیاری از هنرجویان توان خرید ابزار ندارند. من در آموزش‌ها سعی کرده‌ام این مسئله را در نظر بگیرم تا هنرجویان بتوانند وارد این هنر شوند.

چه دستاورد مهمی داشته‌اید؟

با یاری خدا توانستم کالیگرافی را با نماکاشی ترکیب کنم و آینه‌کاری و پتینه را نیز وارد سبک کارم کنم. همچنین توانستم نماکاشی را بدون استفاده از فوم اجرا کنم تا هنرجویانی که توان خرید فوم ندارند نیز بتوانند این هنر را تجربه کنند.

به عنوان یک هنرمند زن، واکنش جامعه به کارهای شما چگونه است؟

بسیاری هنوز این هنر را نمی‌شناسند؛ به همین دلیل وقتی می‌بینند یک زن چنین آثاری خلق کرده، اغلب شگفت‌زده و مشتاق می‌شوند، که برای من بسیار دلگرم‌کننده است.

پیام اصلی آثار شما چیست؟

پیام آثارم کاملاً روشن است،بازتاب زیبایی و عظمت پروردگار.

برای همکاری‌های هنری در آینده چه برنامه‌ای دارید؟

به همکاری با گروه‌ها و هنرمندان دیگر علاقه‌مندم. باور دارم هنر وقتی جمعی باشد، تأثیرگذارتر و چشمگیرتر خواهد بود.

حمایت از هنرمندان زن را چطور ارزیابی می‌کنید؟

بسیار کم. بیشتر هزینه‌ها شخصی است و حمایت نهادی وجود ندارد. حتی برای دریافت وام، داشتن مدرک فنی‌وحرفه‌ای و دو ضامن لازم است، در چنین شرایطی شانس رشد هنرمندان زن بسیار محدود می‌شود.

آیا عناصر زنانه در آثار شما دیده می‌شود؟

بله، علاقه‌مندم ویژگی‌های زنانه را در آثارم وارد کنم، اما محدودیت‌ها اجازه نمی‌دهد این موضوع را گسترده‌تر نشان دهم. نمی‌خواهم به دلیل قوانین یا فشارهای اجتماعی، صفحه‌ام دچار مشکل شود.

آیا به موضوع حقوق زنان پرداخته‌اید؟

بسیار علاقه‌مندم اما چارچوب‌های اجتماعی موجود، امکان پرداخت گسترده به این موضوع را محدود می‌کند.

چگونه می‌توان زنان را وارد هنرهای سنتی کرد؟

ایجاد فضاهای امن و حمایتی برای زنان بسیار ضروری است، از خانواده گرفته تا نهادهای دولتی. زنان اگر دیده و حمایت شوند، انگیزه پیدا می‌کنند و می‌توانند در این عرصه بدرخشند.

صحبت پایانی بفرمائید.

در پایان، لازم می‌دانم از همسر عزیزم صمیمانه قدردانی کنم،کسی که در تمام مراحل کنارم بود، حتی زمانی که دلسردی‌ها و سختی‌ها مسیر را دشوار می‌کرد. همراهی، دلگرمی و راهنمایی‌های او نقش مهمی در ادامه‌ دادن این مسیر داشت و همواره با مهربانی راه را برای پیشرفتم هموار کرد. همچنین از حمایت‌های بی‌دریغ مالی‌اش که هرگز کوتاهی نکرد، عمیقاً سپاسگزارم.

✍️ سهیلا شعبانی

 

ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 1 در انتظار بررسی : 1 انتشار یافته : 0
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.