روایت زیر داربست ارشاد، در میدان امام خمینی بوشهر (قسمت اول)

عبدالکریم نیسنی / بانگ بوشهر، آن شب هر چند هنوز کلید دار موکب سر نرسیده بود تا صندلی ها از چفت خارج کند و ما ساکن صندلی شویم. لذا نشیمنگاه همان بلوک سیمانی شده بود. در درنگی دیگر جوان مو سفید موکب که جشنی پور می خواندند سر رسید تا صندلی ها را از اسارت قفل نجات دهد.

اندک اندک یاران رسانه ای سرمست خندان سر رسیدند که با دیدنشان شور انگیز شدیم، طبق معمول خانم رحمانی همسر آچارفرانسه نشریه خلیج فارس با دختر گل پسرش که بازیگوش صحنه است هم سر رسید تا شانزده صندلی مقفل دار موکب که در هر شب یکی از آنان آب کشیده می شد تکمیل کند و منتظر عباس مطاف و ریشهری زاده شدیم تا با پیامی سفر شب را آغاز کنیم.

از سوی دیگر در ان چهار دیواری داربست ارشاد دلمان به حضور رجب زاده یکی از پیشکسوتان روابط عمومی استانداری که تسنیم دار است که در ابتدا با صمد خوش سخن به خوش و بش می نشیند.

در حالی که شنیدن تلاوت سوره فتح در هر شب نوازش گر گوشها و دلهایمان است آغاز می شود، ناگهان توپ بچه های بازیگوش میدان سر بی سشوار ما را هدف قرار می دهد و جشنی پور عصبانی می شود، اما باز هم به احترام میدان توپ را برگشت می دهد. پیامی و ریشهری زاده و حسینی ما را شرمنده دستهای خود می نماید که سینی شربت هیئت ورزشی راتعارف می نموده

دیدن خانم زنده بودی از ارشاد اسلامی که روسری زیبائی که از محوطه میدان تهیه کرد پرچم به دست وارد می گردد برای تشکر از او تصویری از ایشان می گیریم تا بماند به یادگار اقامت شب زیر داربست ارشاد بوشهر روایت های فراوانی دارد لذا ادامه گفتگو را موکول می نماید به روزهای بعد. زیرا شیلنگ سه متری قفل دار صندلی که در دستان عباس مطاف جوان قرار می گیرد، یعنی جمع کردن شانزده صندلی توی موکبی که تعداد سرنشینان آن بعضی وقت ها از پنجاه هم فراتر می رود.