واژه «کُک» در گویش‌های استان بوشهر به معنای «سرفه» و معادلcough انگلیسی است. این واژه همراه با فعل «کرد» و مشتقات آن، فعل مرکب «کُک کردن» می‌سازد. ریشه این واژه به فارسی باستان بر می‌گردد. در فارسی باستان در مادۀ مضارع به صورت «کَفَ kafa» و در ماده ماضی در ایران باستان به صورت« kafta-کَفتَ» استفاده می‌شده است.